Een zachte fluistering rolt langs mijn nek kantel mijn hoofd sluit de ogen een rilling over rug rinkelende oorbellen diepe zucht en ontspan verlies mijn focus hoor niet wat er gezegd wordt leeg hoofd maar tegelijk overspoelt de paar woorden die ik hoor overtuigen dat er niets is gemist geen nut tot gedwongen focus dus ik schrijf.

Waarom heb je vrienden? Om niet eenzaam te worden? Voor de gezelligheid? Omdat het automatisch gebeurt? Of is het stiekem omdat je weet dat je complimentjes van hen gaat krijgen, omdat ze een hoge dunk van je hebben? Er zijn zo veel vragen die ik graag van iedereen zou willen weten. Onder andere de eerder gestelde vragen. Niet om te bepalen of je een goed mens bent of niet, nee. Eerder om een idee te krijgen hoe je denkt. Dit maakt het makkelijker voor mij om met jou te communiceren. Als het dan een keer over diepe dingen gaat, kan ik een beetje peilen wat je interessant vindt, als je iets vertelt, dat ik je gedachtengangen goed kan volgen. Waarom je doet zoals je doet.  Het enige referentiekader dat je hebt is namelijk jezelf. Ik heb dat liever niet, en dit is de best mogelijke oplossing voor mij. Ik denk namelijk graag om anderen. 'oh, super nobel van je'. Nee, dat is het niet. Het is het voorkomen van in mezelf opgesloten zijn, egoïstisch worden.  Ondanks alles...

Wat maakt dat ik me gewaardeerd voel? Wat maakt mij mezelf? Heb ik ooit iemand voluit liefgehad? Ben ik uberhaupt in staat lief te hebben? Leef ik mijn leven wel werkelijk voor mezelf, en niet voor anderen? Allemaal vragen waar ik weinig antwoorden voor heb of bang ben voor de antwoorden. Zie je, weer het woord bang. Angsthaas.  Maar als je angst hebt, betekent dat de liefde niet compleet in me kan werken (1 joh 4:18). Houden mijn angsten me van de liefde van iedereen af? En zo ja, hoe kan ik deze angsten overwinnen? Ze zijn er al zo lang, alsof ze een deel van me zijn. Ze een voor een, beetje voor beetje overwinnen is de tactiek tot nu toe geweest. Stressvol, en de laatste tijd vaak terugvallers, maar er is enigzins progressie. En nee. Dit is niet iets dat pas n maandje speelt, helaas is er niet echt een tijd aan te wijzen. Ik ben altijd al snel angstig geweest, maar wist het goed te verbergen. Dat deed ik, als jongste in het gezin zijnde, om maar niet als zwa...

Alles wat ik schrijf komt neer op hetzelfde. De oude problemen blijven voor mij even sterk als eerst, het went nooit. Dat mocht ik willen. Maar voor de rest van de wereld went het wel. Het meisje met angstproblemen, stressproblemen, en waar ik het vaak niet over heb, de 'down' momenten. De momenten wanneer ik me compleet alleen voel, een golf paniek die me overstroomt. Het oude liedje, waar zowat al mijn gedichten over gaan, want dat is het moment dat ik vaak schrijf. Ik mag wel eens andere dingen gaan delen. Of heb ik niets anders te delen? Heb ik geen interessante kanten, behalve mijn angsten, paniek en eenzaamheid? Tja, heb eigenlijk geen idee. Ik vind het leuk om te tekenen, maar alles wat ik teken is nagetekend. Niets origineels. Ik word wel eens slim genoemd, maar dat is een kwestie van je mond houden over dingen die je niet weet, wat ook een tactiek is om weinig fouten te maken. Ik word ook wel eens mooi genoemd. Het lastige van 'mooi' zijn is dat het zo ve...

Soms Voel je je alleen In een wereld vol mensen Soms Voel je je anders Dan iedereen om je heen Soms Wil je alleen zijn Dat niemand je kan zien Vaak Kan je boos worden Om al het onrecht om je heen Vaak Is er zo veel ruis Dat je het belangrijkste vergeet Vaak Is er zo veel stress Dat je het even niet meer weet Altijd Is er een stemmetje Die je vertelt door te gaan Altijd Is er een grote God Die je Papa of Vriend mag noemen Altijd Vergeeft Jezus jou Bij Hem mag je altijd thuis komen https://open.spotify.com/track/1kEptgkzLjEemt7hqbOtLv