Gevangen in zoveel kleur Gebroken, gladgevijld Nooit vast in sleur Steen door de ruit gekeild Zwart wit grijs Golft naar binnen Wat is wijsheid, Moet ik wéér opnieuw beginnen? Weer bouwen, weer vertrouwen Alles veranderen En hoop houden Dat rust mag terugkeren Liever deze chaos Dan betonnen platen Graag kleur delen Dan mezelf te kelen Want glas is om door te kijken Te laten zien, licht naar binnen te laten komen Maar het is niet wat ik verdien