Zwevend in het midden Niet wetend wat te vinden Doorgaan, rennen Ik hang erboven Alsof mijn wens is uitgekomen Zonder het goede deel Verandering, je oude zelf verloochenen Ik wil het niet. Ook dat was ik. Het is nu niet beter, maar anders. Maar als je het anders wilde, waar was je?

Ik smolt voor je ogen, zo mooi Gevuld met glitter en regenbogen In een ogenblik was ik verkocht En weet ik dat je tot het kryptoniet behoort Zo direct ben ik aan je verknocht Sommigen hebben zo'n effect op me Gelukkig zag tot zo ver maar een stuk me staan 730 km hier vandaan Ik wordt dom, niet meer authentiek Zo ontzettend bang dat ik het iets Dat niet bestaat, verziek Niet meer voorzichtig, rem er dus op Verbruik al mn energie in een notendop Ondertussen stiekem geniet Van hoe mooi je eruit ziet

When i look into your eyes I see sparkles shine The hope, the dreams The past was clean The memory of you The ones I want to undo And remember the good times When you were there by my side When I look into your eyes I see long lost times Forgotten and forgiven Mad ways we're driven So we go on, our own ways Till we speak again someday Lets laugh and forget The paths that led us here

Een en een Is niet meer alleen Wonder, gedonder Het is bijzonder, Uniek Te kostbaar, Tot ik het verziek Maar alleen is Niet gegis, mis Zolang helderheid Het niet opgeeft Rustig, duidelijk Geen geschuil, Bang voor ruil Vervangbaar

Zou iemand me kunnen grijpen, vangen Mij beroven van al het verlangen, Mijn hart vullen, overgieten Zodat ik niet meer alleen sta Dat het oke is om eens uit te schieten Dat ik thuis ben, waarheen ik ook ga Laat zien wie ik ben Het grijze voor ogen geeft Zodat ik niet meer verdrink, inzink Want ik sta weer op die rand, verbrandt tot op de grond, ik ben beter af als ik spring, mezelf verlies. De wereld zou beter af zonder mij zijn. Nee, ikzelf zou beter af zijn. Want de hemel is iets onbereikbaars

ik ben de zee een kolkende stroom van vragen sijpelt overal tussendoor constant in beweging het doet niet meer iets met een deuk en een beetje boter verschijnt en verdwijnt in een ogenblik maar daar, in een kiertje blijft het toch staan bederft, vertroebelt verwoestend, of juist tot leven strooi zout in je wonden lest je dorst, voor heel even maar breekt je in je kwetsbaarheid ze zien eilandjes, vergeten zee zien het als obstakel, struikelblok het pad, het constante geen prioriteit

Zo lang geleden Gestreden, vermeden Aangepast, vervreemd Mezelf kwijt Of juist het filter Blik vol geschilfer Zelfverwijt Bloed, ik vergiet Mijn eigen verdriet Kapot, compleet versneden Je kent mijn verleden Door je vermeden Niemands prioriteit