Stiekem mis ik je

Mijn hart bonst te luid
Misschien van het idee
Dat ik je zie als ik mijn ogen sluit
De paniek van de on-gedane dingen
De kansen en de keren
Ik zou je willen zoenen
Gewoon om te proberen

Maar ik kan het niet
Te laf. Te bang
Te dealen met de concequenties
Maar dat ik je nu aanspreek
Wat moet je niet van me denken
Zo gereserveerd, zo afgeschermd
Ik zou het snappen als je er niet meer mee zou willen dealen
Ik mis je
Vooral de kans die we hadden
De alternatieve realiteit
Met fundamenteel verschil
Het spijt me