Mijn hart bonst te luid Misschien van het idee Dat ik je zie als ik mijn ogen sluit De paniek van de on-gedane dingen De kansen en de keren Ik zou je willen zoenen Gewoon om te proberen Maar ik kan het niet Te laf. Te bang Te dealen met de concequenties Maar dat ik je nu aanspreek Wat moet je niet van me denken Zo gereserveerd, zo afgeschermd Ik zou het snappen als je er niet meer mee zou willen dealen Ik mis je Vooral de kans die we hadden De alternatieve realiteit Met fundamenteel verschil Het spijt me

Hey tiny human, since the moment I held you, I got unstable. I've tried to figure out why ever since. Maybe it's because you're so tiny, fragile. A start of a new life, with so much potential. A life filled with good things and inevitably. Maybe it's the hormones, or pheromones,  when it appears that humans have those. That human instinct kicks in, when you see such a tiny human. Or maybe you remind me of the loss from 1,5 years ago, something that could've been your brother or sister. Luna https://misspelledlike.deviantart.com/art/Hey-little-one-659027521

Een gebouw vol mislukkelingen die met man en macht het kleine beetje eigenwaarde proberen hoog te houden. Een wereld gevuld met ongelukkige mensen in die vicieuze cirkel die zichzelf en anderen ruineren Op zoek naar rust, op zoek naar een doel. Maar doelen kosten werk en vermoeren rust. Ze lijken niet samen te gaan. We hoeven niet de beste te zijn. Geef maar gewoon toe dat jij ook je demonen hebt, stuk bent Kom tot rust. Geloof in Jezus. Hij heeft het doel allang gehaald.