N beetje persoonlijker

Alles wat ik schrijf komt neer op hetzelfde. De oude problemen blijven voor mij even sterk als eerst, het went nooit. Dat mocht ik willen. Maar voor de rest van de wereld went het wel. Het meisje met angstproblemen, stressproblemen, en waar ik het vaak niet over heb, de 'down' momenten.

De momenten wanneer ik me compleet alleen voel, een golf paniek die me overstroomt. Het oude liedje, waar zowat al mijn gedichten over gaan, want dat is het moment dat ik vaak schrijf. Ik mag wel eens andere dingen gaan delen. Of heb ik niets anders te delen? Heb ik geen interessante kanten, behalve mijn angsten, paniek en eenzaamheid?

Tja, heb eigenlijk geen idee. Ik vind het leuk om te tekenen, maar alles wat ik teken is nagetekend. Niets origineels. Ik word wel eens slim genoemd, maar dat is een kwestie van je mond houden over dingen die je niet weet, wat ook een tactiek is om weinig fouten te maken.

Ik word ook wel eens mooi genoemd. Het lastige van 'mooi' zijn is dat het zo verschrikkelijk relatief is, zoals trouwens slim en creatief ook relatief zijn. Het schijnt ook dat ik enigzins muzikaal ben. Ik doe er alleen niet zo veel meer mee. Ik denk dat ik maar wat meer weer ga zingen. \

Ook zeker niet te vergeten: ik ben een christen. Ik geloof dat Jezus dood is gegaan voor mij, zodat ik eeuwig mag leven. Wat is er meer te zeggen dan dit alles?