Eindig

Porselein in een wereld van steen
Besta nu meer uit lijm dan gebroken stukken. Gruis
Al het waardevolle dat ik ooit bezat is weggevloeid, heeft geen kans gehad te rijpen.
Cynisch eigenlijk dat ik zo goed ben in het wegstoppen en oppotten van problemen,
terwijl ik zelf compleet gebroken ben geweest.

Ik ben heel, gemaakt, ik kan functioneren. Voel me beter dan hoe ik me een poos terug voelde,
Ik verf laagjes over de gebroken stukken, bedek ze, ze hoeven niet meer te bestaan. Bouw door op wat ik heb.

Maar soms.
Het lijkt of alleen de scherven nog bestaan, alles valt uit elkaar.
Pure wanhoop,
Complete onbegrip van ieder om me heen.
Het is niet nuttig
niet nodig

er vloeit niets meer uit mijn vingers voort
terwijl ik alles heb wat ik zou durven hopen

de wereld draait,
valt om

soms
durf ik nog te denken
hopen dat ik er morgen niet meer ben