Kryptoniet

Ik smolt voor je ogen, zo mooi
Gevuld met glitter en regenbogen
In een ogenblik was ik verkocht
En weet ik dat je tot het kryptoniet behoort
Zo direct ben ik aan je verknocht

Sommigen hebben zo'n effect op me
Gelukkig zag tot zo ver maar een stuk me staan
730 km hier vandaan

Ik wordt dom, niet meer authentiek
Zo ontzettend bang dat ik het iets
Dat niet bestaat, verziek

Niet meer voorzichtig, rem er dus op
Verbruik al mn energie in een notendop
Ondertussen stiekem geniet
Van hoe mooi je eruit ziet

Comments

  1. Ik weet het niet.
    Zo min dan vergeet ik het.
    Dan verveel ik me.
    En leef ik me in
    Dan begint het weer.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Te intens, het vlakt uit
      Verguisd, vergeten.
      Alleen komt best goed uit.
      Niemand zal het weten

      Delete
    2. Ik weet weinig
      Althans dat hoop ik
      De hoop dat ik in apathie langs ben gegaan
      Nooit verstrooid, wellicht volledig uitleven

      Delete
    3. Ratio verhemeld
      Stank van emotie vernevelt
      Het leven vergrijsd
      Regen verloopt de boog

      Delete

Post a Comment