Het is niet alleen mijn fout

Ik zie hoe het is
Als ik ga klagen
Dan wordt het een list
Als ik ga vragen
Is het uiteindelijk toch mijn schuld

Dramatisch, verpestend
Heb je zo veel verteld
Stilte is kwetsend
Onze vriendschap is geteld

Ironisch eigenlijk dat wat ik deel
Hetgeen wat me kwelt
Maakt dat je me keelt
Is wat me smelt

In twijfel en geruzie
Vertel me wat je denkt
Wat je voelt, geen illusie
Zodat twijfel me niet meer overschenkt

Maar deze leegheid
Teveel ruimte voor wantrouwen
Eigen denkbeeldigheid
Ik ga alvast rouwen